Mooy Oud-Zevenaar

Mooy Oud-Zevenaar route

Deze tocht is ongeveer 12,5 km en komt langs bijzondere gebouwen en kunstwerken.

 

De start is vanaf het kerkplein van de Sint Martinuskerk te Oud-Zevenaar (6905 AW).

Men loopt richting de dijk de trappen op. Voordat u de trappen op gaat ziet u de plattegrond van de fiets/wandeltocht door Oud-Zevenaar en Ooy. De panoramatafel staat op het zuidelijkste puntje van het processiepad en is gemaakt in 1996 als een oriënteringstafel.

Martinuskerk

Een vermelding uit een akte uit 838 van goederenruil doet vermoeden dat er een Romaans kerkje bestond. Mede dat er bij de bouw van de huidige kerk en toren tufstenen zijn gebruikt. Dit kerkje was geen parochiekerk daar in Emmerik de Parochiekerk stond, welke diende voor de gehele regio. Omstreeks 1345 wordt de (huidige) kerk in Oud-Zevenaar gebouwd. Vermoedelijk is na het gereed komen van de kerk een deel van Oud-Zevenaar bij een overstroming verzwolgen door het Rijnwater waarbij men de kerk juist heeft kunnen behouden.

Dit kan een verklaring zijn voor het feit dat de kerk in onze tijd feitelijk buiten gedijkt is. Strakke Nederrijnse toren met ingesnoerde spits. (Uit droevenis geboren schreef de toenmalige pastoor).

De treur es

 

 

Aan de linkerkant komt u de oudste treur es van Nederland tegen. De treur es staat achter de grafkelder van de familie De Nerée die de havezathe Camphuisen met al zijn rechten kocht, daaronder behoorde ook een gestoelte en grafkelder in de kerk en op het kerkhof. De grafkelder was wellicht een overblijfsel van de oude grafkelder van het geslacht Van Heerde tot Camphuijsen. De tombe werd omstreeks 1846 opgeknapt en deels vernieuwd.

 

Gedenktuin

 

 

Naast de grafkelder liggen op een betonnen ondergrond een aantal historische zerken die in 2005 verzameld zijn.

 

De panoramatafel

 

De panoramatafel staat op het zuidelijkste puntje van het processie pad en is in 1966 gemaakt als een oriënteringstafel.

Boven op de dijk heeft men een prachtig uitzicht over het Rijnstangen gebied.

De Rijnstrangen is een fraai natuurgebied met uitgestrekte polders en machtige dijken. Er is geen betere manier dan kennis te maken met dit bijzonder land gevormd uit klei dan een flinke wandeling door dit gebied. Tijdens de wandeling kunt u genieten van de natuur van rivierenlandschap. Ruige grassen, uitgegraven kleiputten en meer dan manshoge dijken.

Als u op de dijk bij de kerk staat overziet u een landschap dat niet alleen gevormd is door woeste wateren, maar waar ook geschiedenis werd geschreven in onze nationale tachtigjarige oorlog. De sporen van de oorlog zijn gewist. De verhalen blijven en ook de pracht van het machtige door klei gevormde land. Als u op de dijk staan, ziet u bij mooi weer een zeer karakteristieke omgeving, daar dit gebied wordt omgeven door stuwwallen.

 

Vanaf de dijk heeft men een prachtig uitzicht op:

- de Elterberg

- de heuvelrug van Kleve;

- de heuvelrug bij Nijmegen;

- en de Veluwezoom.

 

 

De Mauritswallen

 

In de uiterwaarden bij de kerk van Oud-Zevenaar hebben verdedigingswerken gelegen.

Gedurende de tachtig jarige oorlog is het territorium van het hertogdom Kleef niet gespaard gebleven van krijgshandelingen, zowel door de Staatse als Spaanse soldaten. Het stroomgebied van de toenmalige Rijn ten zuiden van Oud-Zevenaar stond tussen 1568 en 1648 centraal in dit krijgsgewoel. Schenkenschans was “de sleutel tot de tuin van Holland”

In 1589 hadden de Spanjaarden Emmerich op de Staatse veroverd. ”Opdat den vijand niet in de Betuwe soude komen” Gaf Maurits opdracht om mede in de Rosandse polder te “rentrancheeren”.

Op 5 oktober 1592 “logeerde” de Prins in Zevenaar en op de Gelderse waard werd er een schipbrug (44 “aecken”) geslagen om een verbinding met Schenkenschans en de Betuwe te krijgen, om zo zijn leger makkelijker van de Betuwe naar de Liemers en de Achterhoek te kunnen verplaatsen. Daar hij niet wist van waaruit (welke richting) hij zou worden aangevallen legde hij een schipbrug aan en richtte bij Oud Zevenaar een uitgebreid bruggenhoofd met verdedigingswerken aan.

In 1598 trok het Spaanse leger onder Mendoza met een leger van 25.000 man bij Roermond de Maas over. Maurits legerde 8000 man op de plek in de Gelderse waard.

Men gaat links af over het processiepad, bij de verharde weg links af, daarna rechts af de Dijkweg in.

Polderhuis.

Op het einde van het processiepad ziet u links het Polderhuis.

Het aanleggen van dijken was een hele klus, het vereiste valmanschap en een goede organisatie, al het werk werd met de schop en de kruiwagen gedaan. Het zand haalde men uit de buurt waardoor de zogenaamde dijkputten ontstonden.

 

Schouwen

De hoofdpersoon was de dijkgraaf, wanneer een dijk geschouwd moest worden reed de dijkgraaf te paard, over de dijk gevolgd door de heemraden. Men begon op een bepaalde plaats die men aanschouw noemden en het eindpunt heette afschouw. Er mocht alleen ‘s morgens geschouwd worden bij ‘climmende sonne’. Bij een stand van 13,5 m te Keulen was de dijkgraaf verplicht, de dijkwacht op te roepen. Om 16.00 uur ging de wacht in. Verplicht voor alle mannelijke ingezetenen tussen 18 en 60 jaar. In het wachthuis werd voor licht en vuur gezorgd alsmede twee maatjes jenever per persoon. Men liep wacht vanaf het Polderhuis te Oud-Zevenaar tot het wachthuis te Groessen/Loo.

Dat de schrik bij dijkdoorbraken in herinnering leeft blijkt uit een gezegde ‘ Gij kon de boks niet zo gauw antrekke of het water stond al achter de diek.’

 

Tolstraatje.

Als men de dijk afloopt komt men in het vroegere Tolstraatje.

Het weggedeelte tussen de twee dijken bij de kerk in Oud Zevenaar werd vroeger het Tolstraatje genoemd (eind 17de tot begin 19de eeuw)

Bij de herberg aan de oostzijde van de kerk was een zwijgende tol gevestigd.

Er stond een bord met de tekst:”Wie die niet voldoet, verbeurt “sijn lijf en goed”.

 

Pand Kerkweg 13

Armenhuis of Maagdenklooster

Het woonhuis is omstreeks 1925 gebouwd in opdracht van de familie Pijnappel en heeft een markante ligging op de hoek van de Dijkweg en de Oud-Zevenaarsedijk. Het woonhuis bezit een opvallende asymmetrische 6-hoekige plattegrond. De kap is beschoten met kraaldelen,

 

 

 

 

 

 

Bertus de Scheper.

 

 

Het tafereel is gemaakt van brons, door Peter Erftemeijer.

Lambertus Wilmsen is de officiële naam van de legendarische schaapherder uit Oud-Zevenaar.

Op 14 april 1886 te Venray geboren. Tientallen jaren trok Bertus met zijn schapen en een hond door de ommelanden van Oud-Zevenaar, en heeft de schaapkens van de boerderij Poelwijk gewijd, hij is op 14 maart 1965 overleden.

Leemkuyl

De naam Leemkuyl verwijst naar de aanwezigheid van leem, dat in de middeleeuwen een zeer belangrijk bouwmateriaal is. Wanneer deze leem weggegraven is, is sprake van een kuil en het akkerland dat dan ontstaat houdt de naam Leemkuyl. Rond 1500 is op de plaats van de Leemkuyl in Oud-Zevenaar een havezate gebouwd, die behoort tot de grootste in de Liemers.

In 1549 wordt melding gemaakt van een aanzienlijke havesathen Lemcuil, met een vierkante slotgracht.

Toegangspoort begraafplaats

De neogotieke toegangspoort met smeedijzeren hek vormt de ingang tot de begraafplaats en is een gemeentelijk monument evenals het baarhuisje aan de andere zijde van het pad.

Het hek bestaande uit in baksteen opgetrokken hekpijlers waartussen een dubbelsmeedijzer draaihek. De hoekpijlers zijn voorzien van een door afgeschuinde profielstenen afgesloten basement op een vierkante plattegrond waarbij de hoeken inspringen. De hierboven bevindende gemetselde vierkante kolom is eveneens voorzien van inspringende hoeken, de afsluitende strekkenlaag heeft de vorm van een vierkant. Hierop is een fraaie zandstenen opzetstuk geplaatst met aan alle vier zijden een door een rondstaaf profiel afgesloten puntgeveltje met een driepas motief.

De hekken zijn rijk gedecoreerd met gotische florale motieven en vierpas motieven.

Het linker hek wordt bekroond door een kruis.

Poelwijk

De bommen in de oorlog hebben vele vernietigingen rondom Poelwijk aangebracht.

Alleen de gracht om de boerderij herinnert ons aan het kasteeltje en zijn adellijke bewoners.

De naam Poelwijk komen we tegen in het jaar 1370.

In 1890 werd het kasteeltje vervangen door een boerderij.

In de gevel aan de oostkant van boerderij Poelwijk is een gevelsteen geplaatst uit 1749 van het voormalige Hoff Gross Poulwick. De steen is niet helemaal compleet, wel is nog duidelijk te zien de twee wapens van het echtpaar van Heerma en von Hovell. De steen getuigt van het feit, dat in vorige eeuwen adellijke families op huis Poelwijk woonden. Naast de familiewapens staat er ook een Latijnse tekst op. Waarvan de vertaling is: Ik sta steunend op Gods hulp op wiens bescherming ik vertrouw! Barbara, trouwe patrones, verleen gij uw schutse!

Pand Dijkweg 15

Een zeer karakteristiek pand dat een voorbeeld is van plattelandsbouw van vrijstaande woonhuizen op een ruim erf, opgenomen in de in lintbebouwing langs de Dijkweg.

Het heeft een bouwstijl van de Amsterdamse school en invloeden van het baksteenexpressionisme. Deze stijlinvloeden zijn terug te vinden in de gemetselde sierlijsten boven de ramen en in het wybervormige raam in het midden onder de nok van de voorgevel. Het is gebouwd in 1924. Het is nu als woonhuis in gebruik, maar de oorspronkelijke functie is die van boerderij.

Het pand bestaat uit één bouwlaag en een zolder onder een mansarde dak, dat gedekt is met rode muldenpannen. De gevels zijn opgetrokken in bruine baksteen in staand verband.

De voorgevel is symetrisch. In het portiek bevindt zich de hoofdentree. Deze bestaat uit een houten paneeldeur met een klein raampje en een achtsruits bovenlicht. De ramen zijn voorzien van houten luiken. De vensters op de begane grond en het portiek worden aan de bovenzijde afgesloten door een gemetselde sierlijst. De bovenlichten van de ramen zijn voorzien van geel kathedraalglas. Boven in het midden van de verdieping, is in witte reliëf getallen het bouwjaar aangebracht.

Men loopt door tot de rotonde en gaat dan rechts af langs de geluidswal van de betuwelijn tot de volgende rotonde.

Ree, Koffer

Op de rotondes nabij de betuwelijn staan in brons gegoten kunstwerken.

Gemaakt als een gebaar voor de inwoners en gemaakt door kunstenaar Nicolas Dings uit Amsterdam.

Ze vormen een drieluik, bestaande uit een bieleman, een ree en een koffer. Gezamenlijk verwijzen ze naar het gilde met als motto: broederschap, trouw en dienstbaarheid. Vanwege de schutterij en de gilde die van oudsher een speciale rol in het sociale leven van Oud-Zevenaar vormen.

 

De Fergusonbrug

De Fergusonbrug is een verkeersbrug bij Oud-Zevenaar die in 2002 over de Betuweroute is gebouwd. De markante brug is vernoemd naar de Canadese korporaal Kenneth Scott Ferguson. De tuibrug is een ontwerp van de architect Nienke van de Lune. Met zijn 4 pylonen die in twee richtingen hellen is de brug een opvallend element in het landschap ten oosten van Zevenaar geworden. Bovenaan de pylonen zijn glazen platen met verlichting aangebracht die de passage van de weg over het spoor benadrukken. De van boven naar beneden spits toelopende pylonen vestigen de aandacht op de brug. De tuien bestaan uit meerdere strengen staal die samen komen in de hulzen.

Molen “de Hoop”

Nog in oorspronkelijke staat verkerende windkorenmolen, het is een achtkantige houten bovenkruier met stelling.

Tot 1930 was de molen in gebruik als pelmolen, voor het pellen van gerst en rijst.

Sinds die tijd wordt de molen gebruikt voor het malen van graan.

Het gemalen meel is van hoge kwaliteit en wordt afgenomen door ambachtelijke broodbakkers uit de regio.

 

Men steekt de Babberichseweg over en slaat links af richting Babberich.

Babberichseweg 42

’t Woelige nest

Het woonhuis met bedrijfsruimte is gebouwd omstreeks 1900 aan de zuidzijde van de Babberichseweg. Het pand bezit een eenvoudige symmetrische architectuur en is vooral interessant als gaaf voorbeeld van de woning van een kleine zelfstandige. Fraai is de Vlaamse gevel aan de voorzijde met daarin een portiek met de originele paneeldeur en een meerkleurig tegelvloertje voor de entree. De originele bedrijfsruimte bevindt zich in de uitbouw tegen de linker zijde van het woonhuis.

Het woonhuis is grotendeels gaaf bewaard gebleven. Kleine wijzigingen betreffen de wijziging van enkele ramen. De indeling van het huis is vrijwel ongewijzigd. Ook het karakter van de bedrijfsruimte, een grote open ruimte met een ontsluiting naar buiten via de grote schuurdeur in de linker zijgevel, is nog intact.

Babberichseweg 49

 

Het statige huis is aan de voor- en zijkanten omgeven door een ruim tuin. Het herenhuis bestaat uit twee bouwlagen en een zolder met een afgeplat schilddak. In het middelste gedeelte van de voorgevel bevindt zich een portiek. Alle vensters, evenals het deurportiek worden aan de bovenzijde afgesloten door gemetselde segmentbogen. Het huis is rond 1880 gebouwd met invloeden van het neoclassicisme en het neoromaans, dit komt naar voren door de strakke symmetrische opbouw van de voorgevel, door hoekpilasters en een middenrisaliet. Aan de bovenkant van de gevel ziet men een gemetselde kroonlijst. Een halfronde oprit voert naar de hoofdingang met een inpandig deurgedeelte. Het huis is praktisch vierkant en is aan de voorgevel en zijgevels symmetrisch.

 

Gebouw Sint Anna

Het schuttersgebouw dateert uit 1927 en heeft in de loop der tijd diverse verbouwingen ondergaan om aan de wensen tegemoet te komen. De grote feestzaal kenmerkt zich door een ruime dansvloer van 9x26 m. De grote zaal kan in aparte delen worden gesplitst zodat ook kleinere bijeenkomsten hier kunnen plaatsvinden.

De grote zaal biedt maximaal plaats aan 800 bezoekers.

Verder is er nog een kleine zaal 'de Nachtwacht' geheten alwaar diverse kleinere activiteiten kunnen plaatsvinden.

In het gebouw vinden vaste activiteiten plaats zoals repetities van de zusterverenigingen verder worden er diverse evenementen in georganiseerd zoals kermis, schuttersfeest, carnaval, concerten en diverse vergaderingen.

Verdere evenementen zoals oldtimertreffen en rommelmarkt.

Voor de rotonde in Babberich gaat u rechts af de oprijlaan van Huize Camphuysen in, bij bord nummer 6, deze weg volgen tot de bocht naar links,dan het pad linksaf volgen om Huize Camphuysen. Bij de T splitsing rechts af. De weg vervolgen tot na het natuurbad de Breuly. .

Camphuysen

Camp is het Keltische woord voor toevluchtsoord en is omringd door een oude cingelgraft ook wel aangeduid met Herde naar de van Heerde, die er eeuwen gezeteld hebben, vandaar de geslachtsnaam Ter Heerdt.

Het is een van de fraaiste monumenten van Oud-Zevenaar. Een rechthoekig laatmiddeleeuws gebouw met schilddak, waarop een torentje is gebouwd. Het huis is onderkeldert met tongewelven. Er zijn moerbalken met sleutelstukken van ca 1600 en een eiken spiltrap uit 1622 aanwezig. Verder zijn er twee schouwen met rijkversierde en van wapens voorzien boezems in stucwerk.

Om het huis ligt een brede gracht, die vroeger veel groter is geweest. Nu staat er alleen nog de linkervleugel. De gedeelten van Camphuys zijn laat Gotisch, de opgaande muur is uit de 16e eeuw.

De fundamenten gaan tot de 14e eeuw terug.

De Egelwaay

Deze kolk herinnert aan één van de vele dijkdoorbraken van de Oude Rijn.

Zowel de kolk links als rechts van de weg wordt de Egelwaay genoemd. De weg is aangelegd op een van de geslechte dijkstukken. In 1818 lag er een brug over de Egelwaai.

 

De Gemeine gronden

De uitgegraven gronden werden gebruikt voor dijk- en wegenonderhoud. De gemeine hütung werden plaatsen genoemd waar het vee kon grazen. Vee dat ten onrechte rondliep, zowel op de gemene als private grond, werd door schutter(of scheuter) opgebracht naar de schutstal. Tegen een boete kon men het terugkrijgen. In 1723 was dit gehele stuk Gemeine Hütung.

 

Liemerse overlaat

De dijk achter Camphuizen werd in 1810 over een lengte van 2260 meter afgegraven. Gelijktijdig werd een 1m-lagere dijk (Liemerse overlaatdijk) aangelegd om Stalbos en Pleuniswaard heen. In 1814, 1820 en tweemaal in 1850 werkte de overlaat.

Toch werd de situatie te belastend ervaren en werd de dijk in 1852 op bandijk hoogte gebracht.

Wejenward.

Voorbij de kerk als u de dijk weer opgaat treft u links de Wejenward aan.

Werkgroep Landschap Oké, dat bestaat uit vrijwilligers zetten zich in voor onderhoud van kleine landschapselementen. Bijvoorbeeld het voorkomen van dichtslibben van waterpoelen, onderhouden van hooilandjes en dijktaluds. De werkgroep heeft een subsidie ontvangen om de wejenward op te knappen, wat in 3 fasen wordt aangepakt. Een aantal wilgen worden onderaan afgezaagd terwijl andere halverwege. Later worden er ook eiken gepland. Op die manier ontstaat meer variatie.

 

De Karekiet

Achter de dijk bij de Breuly is een natuurontwikkelingsgebied gerealiseerd De Karekiet genaamd. Peppels werden gerooid. Hout moest worden afgevoerd en de afgegraven grond werd verwerkt in het wandel- schouwpad aan de zuidzijde van de plassen. Er werden duizenden rietplanten gepoot. Met de bedoeling dat uiteindelijk de kleine en grote karekiet weer terug zal keren en er te gaan broeden.

Begin jaren zeventig was het in het voorjaar een normale verschijning dat deze vogel de brede rietkragen koos van de Breuly. De vogel voelt zich het best thuis als het omgeven is van pinkdik riet in rustig water. Hij bouwt zijn nest aan de buitenzijde van de rietkraag, zodat hij een vrij en ruim uitzicht heeft. Doordat het water van de aangelegde plassen ondiep zijn en zeer glooiend is aangelegd, vormt het een eldorado voor kikkers, padden en salamanders. Maar ook rietgorzen, baardmannetjes, buidelmezen en rietzangers zullen er ongetwijfeld veel plezier beleven. Ook treft men er al sporen van een bever aan.

Breuly

Het is zeer waarschijnlijk dat al in 1432 de Ooysedijk is doorgebroken en daardoor de Breuly is ontstaan. Het woord bruil is een oud woord. Er wordt een laag, vochtig, waterig moerassig, met gras of houtgewas begroeid land mee aangeduid. Op oude tekeningen wordt de naam Breuling vermeld. Sommige wielen werden binnengedijkt, de meeste echter buitengedijkt. Bij de Breuly zijn er meerderenmalen een doorbraak geweest omdat er achter de waai geen overslag gronden te vinden zijn.

 

Na de Breuly, bord nummer 9, gaat u de tweede straat rechts, de Slenterweg in. Deze weg volgt u tot het gebouw van Cresendo en gaat u links af de Rosandeweg in.

Meesterwoning

De meesterwoning is gebouwd in 1898 als onderdeel van de voormalige Koningin Wilhelminaschool die aan de achterzijde van het pand ligt. Het pand bezit een fraaie eclectische architectuur die is beïnvloed door onder meer de neorenaissance en de chaletstijl. De invloed van de neorenaissance komt onder meer tot uitdrukking in de toepassing van spaarvelden met een rondboogbeëindiging, speklagen en rondbogen met metselmozaïek in de boogvelden boven de venster, in de symmetrische opzet van de voorgevel met een middenrisaliet en een geleding met pilasters. De chaletstijl komt tenslotte tot uitdrukking in de overstekende daklijsten op geprofileerde gootklossen.

Zowel het exterieur als het interieur van de Meesterwoning zijn goed bewaard gebleven.

Toetenburg

 

De Toetenbug was een belangrijk goed. Op 4 mei 1780 werd het openbaar verkocht “den Toetenburg, bestaande uit huis, schuren, hof, boomgaard water een weide de Pas genaamd en enige stukken bouwland. In 1807 was het behalve een boerderij ook een etablissement in sterke drank. Ook vond het Gilde en Schutterij er een onderdak voor bijeenkomsten.

 

De Ansumhoeve

De Ansumhoeve of Wijntjeshoeve is een boerderijcomplex bestaande uit de volgende monumentale onderdelen: een T-boerderij met dwarsschuur en een tabaksschuur. De huidige boerderij is gebouwd omstreeks 1857 in opdracht van Engelbert Florissen. Het complex staat echter op de plek van een veel ouder erf, dat dateert van omstreeks het einde van de 17de eeuw.

De schuur diende voor het drogen van tabak en was hiervoor voorzien van speciale luiken en rekken. Haaks tegen de linker zijgevel van het achterhuis is rond 1900 een andere schuur aangebouwd.

 

Het BOERDERIJCOMPLEX is markant gelegen op een erf op de hoek van de Slenterweg en de Heilige Huisjes. Het vormt samen met de grote naastgelegen boerderijcomplexen op Slenterweg 13 en 15, die eveneens dateren uit de tweede helft van de 19de eeuw, een karakteristiek landelijk ensemble. Typerend is dat de boerderijen met de achterzijde naar de Slenterweg zijn gericht. Het boerderijencomplex is van belang voor de instandhouding van het oorspronkelijke karakter van het landelijk gebied ten zuiden van Zevenaar. Zie verder Buddenhof.

 

Cresendo

 

Het oude waterleiding gebouw op nummer 8, het vroegere gemeentelijke waterleidinggebouw, nu Muziekcentrum Crescendo.

 

Op de dijk rechts af. Daarna gaat u de eerste straat rechts af.( Pannerdenseweg). Dan de eerste straat rechts af de Slenterweg in. Na Cresendo links af. Dan de eerste straat rechts af de Ooyselandweg in. Op de splitsing links af. Eerste straat rechts af rondom de tichelgaten.

Schokkenkamp

De T-BOERDERIJ is, afgaand op de jaartalankers, gebouwd in 1801. Vermoedelijk droeg de boerderij de naam “Schokkenkamp”. Het is één van de oudste boerderijen aan de Pannerdenseweg. De boerderij is met de linker zijgevel naar de Pannerdenseweg gericht. Voor het voorhuis (zuidzijde) staan twee leilinden. De gevels zijn gemetseld in kruisverband in een bruine baksteen. De voorgevel is ingedeeld in vier vensterassen.

De gevels zijn gemetseld in kruisverband in een bruine baksteen.

Het achterhuis is vrij hoog en bezit nog de oorspronkelijke houtconstructie bestaand uit ankerbalk gebinten.

Emm

Bij restauratie werkzaamheden vond men in 1977 een oorkonde terug in het Schuttersgebouw van E.M.M. zorgvuldig verpakt in een jeneverfles. Het is een oorkonde van 1934, ingemetseld na de bouw van het schuttershuis. Na de oorlog betrekt de vereniging een gebouw, dat zwaar beschadigd is. In eigen beheer wordt alles weer gerepareerd. In 1956 kwam er een nieuwe dansvloer in. En de houten zijwanden werden in 1968 vervangen door stenen. In 1977 werd een nieuwe dakbedekking aangebracht, de entree werd vernieuwd en de dansvloer werd hersteld.

Bakhuisje

 

Het bakhuisje is gebouwd op een rechthoekige plattegrond en bestaat uit één bouwlaag en een zolder onder een zadeldakje dat is gedekt met gesmoorde Hollandse dakpannen. Het is niet precies bekend wanneer het bakhuis is gebouwd. Dit kan omstreeks 1800 zijn geweest. Het Ooyse bakhuisje verkeerde sinds 2004 in vervallen staat. De oven zelf is geruime tijd voor de Tweede Wereldoorlog afgebroken, waarna het huisje een tijd als kippenhok diende. Daarna nam het jongvee het bakhuisje in gebruik. De restauratie is vooral uitgevoerd door vrijwilligers.

Buddenhof

Het BOERDERIJCOMPLEX bestaat uit een boerderij van het hallenhuis type en een grote schuur die onderling verbonden zijn door een lagere dwarse schuur. De huidige boerderij is gebouwd omstreeks 1877-1878, afgaand op de jaarankers in de achtergevel en de gevelsteen rechts van de voordeur in de voorgevel. Op het erf liggen aan de voorzijde nog een moes– en siertuin en een boomgaard met hoogstamfruit. Ook de, door meidoornhagen geflankeerde, onverharde oude toegangsweg vanaf de Ooyse Landweg is nog aanwezig. Het boerderijcomplex bevindt zich voor het grootste deel in de oorspronkelijke staat.

Buitengoed de Panoven

De Panoven is een groot achtkantig gebouw met een overstekend schildvormig pannendak rond een tweeëndertig meter hoge schoorsteen. Het dak is voorzien van blauw, zogenaamde, muldenpannen.

In 1985 is de schoorsteen opnieuw gevoegd, terwijl de ijzeren ringbanden werden vernieuwd. Tevens is in dat jaar de lange houten loopbrug naar de stookzolder gerestaureerd.

De steenoven bestaat uit een massief bakstenen onderbouw waar paarsgewijs 20 segment L-vormige ingangen met deels afgeronde hoeken zijn te zien. In iedere kamer kunnen ongeveer 9000 stenen gebakken worden.

De ingangen leiden naar 20 halfronde overwelfde steenkamers, die rond de centraal geplaatste schoorsteen staan. De steenkamers zijn zigzagsgewijs met elkaar verbonden de totale lengte is 150 meter.

Volkssterrenwacht "Corona Borealis"

 

De sterrenhemel, het heelal.... maar natuurlijk ook dichter bij huis, onze planeet, ons huis in die grote "lege" ruimte.

 

Stichting Volkssterrenwacht "Corona Borealis" is in 1977 opgericht. De doelstelling van de Stichting Corona Borealis is tweeledig. Ten eerste: het populariseren van de astronomie voor een breed publiek. Ten tweede: amateur astronomen de gelegenheid geven hun hobby zo goed mogelijk te beoefenen, onder andere door het ter beschikking stellen van apparatuur, door kennisuitwisseling.

De sterrenhemel, het heelal.... maar natuurlijk ook dichter bij huis, onze planeet, ons huis in die grote "lege" ruimte.

Na de Breuly links af de dijk op richting de Martinuskerk.

Pand Kerkstraat 4

 

Het huidige pand aan de Kerkstraat, was destijds de ambtswoning van koster/schoolmeester Peter van de Kamp. Hij was de eerste van de vier generaties Van de Kamp die hier achtereenvolgens gewoond hebben. Het is gebouwd rond 1900 met een oudere kern. Het pand vertoont grote overeenkomsten met een villa aan de Oud–Zevenaarseweg 32-34. Op de plek van het hoofdhuis stond een wit gepleisterd pand onder een schilddak.

De voorgevel is symmetrisch van opzet en wordt afgesloten door een geknikte puntgevel. De gevel is opgemetseld in een rode baksteen in kruisverband. De gevel wordt over de volle breedte geleed door speklagen. De speklagen zijn opgebouwd uit twee baksteenlagen in zwarte kalkzandsteen met daartussen een laag in rode baksteen.

Puzzel

Voor meer informatie zie: www.oud-zevenaar.nl.

 

 

Copyright © 2013 - Oud-Zevenaar - Wepdiezainer -

 

Niets van deze site mag zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur worden gebruikt.

 

 

"Like" Oud-Zevenaar op

Facebook en/of volg ons op Twitter: