Agrimonie Gewone

AGRIMONIE  GEWONE

AGRIMONIA EUPATORI


Agrimonie Gewone


Naamgeving

  • Agrimonie is waarschijnlijk afgeleid van de Griekse woorden agros wat staat voor veld of akker, en monas: eenzaam, eenzaam in het veld of ook wel wilde bloem van het veld.
  • De Grieken noemden de plant argemone, afgeleid van argema wat een infectie aan het oog betekent.

De geslachtsnaam eupatoria herinnert ons aan de Pontische koning Eupator. Uit alle bovengrondse delen van de plant kunnen stoffen worden gewonnen die voor verschillende kwalen kunnen worden gebruikt.

 

Plantkenmerken

Agrimonie is een overblijvende plant uit de Rozenfamilie, ze ziet er wat atypisch uit voor een roos, maar als je goed kijkt, zie je de nodige familiekenmerken, zoals een gele bloem met 5 kroonblaadjes en een gekarteld blad, ook is de plant rijk aan looistoffen, ook een kenmerk van de rozengroep, ze groeit uit tot zo’n 90 cm, de stengel is behaard en weinig vertakt, hieraan bevinden zich langwerpig gedeelde bladeren die sterk behaard en vaak kleverig zijn. Aan het einde bevinden zich vele aarvormige bloeiwijzen met talrijke knoppen die van juni tot in de herfst van beneden naar boven opengaan en dan stervormige gele bloemen te zien geven. De plant verspreidt een lekkere geur. Het doet met zijn delicate geur denken aan abrikozen, anderen denken aan lemon, vooral als je de bloemen kneus Heeft een voorkeur voor een kleigrond, veel zon en open ruimte. Agrimonie bevat veel vitamine B en kiezel.

 

Bloem

Tweeslachtig (een bloem met zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen). De gele, 0,5-1 cm grote bloemen vormen samen slanke aren. De kelkbuis is tot aan de voet gegroefd. De buitenste rij haken staan op de rand van de kelkbuis schuin omhoog of recht opzij, dus niet teruggebogen (ze maken een stompe tot rechte hoek met de kelkbuis).

 

Steel

De stengels zijn meestal bovenaan vertakt en dragen lange en korte haren, maar geen klierharen.

 

Blad

De donkergroene bladeren zijn iets dichter en zachter behaard dan die van Welriekende agrimonie. Aan de onderkant zitten geen of maar weinig kleurloze klierknopjes. De onderste bladeren vormen vaak een wortelrozet. De bladeren bestaan uit drie  tot zes  paar deelblaadjes van 2-6 cm. Deze zijn eirond tot min of meer langwerpig en bovenaan meestal niet toegespitst.

 

Vrucht

Eenzadige dopvrucht of nootje. De gegroefde vruchten zijn 0,7-1 cm lang. Ze hebben opstaande borstelhaken bij de top. De onderste rij stekels is niet teruggebogen. De bloembodem is bekervormig. De rijpe vrucht is minstens even hoog als breed. De kleine weerhaakjes op de zaden hechten zich aan de vacht van passerende dieren. De zaden worden zo in de wijde omgeving verspreid. De zaden zijn zeer kortlevend (korter dan één jaar). Tweezaadlobbig (kiemend met twee kiemblaadjes).

 

Wortel

Een wortelstok. Worteldiepte tot 50 cm.

 

Gebruik

In Frankrijk drinkt men op het platteland agrimonie thee en gebruikt men het als onderdeel van een kostelijke drank; je kunt deze likeur bestellen onder de naam: “Eau d’Arcebuse”. Met chroomzout gefixeerd levert agrimonie een geelbruine verfstof op. De plant in water gekookt geeft daaraan een groengele kleur die gebruikt werd om leer en wol te kleuren. Een aftreksel van bladen heeft een aroma dat niet sterk is, het is een reinigende huidlotion. De plant bevat looistof en is gebruikt om leer te looien.

 

Geneeskunde

De actieve bestandsdelen zijn triterpenen, looi- en bitterstoffen, flavonoïden, kiezelzuur en slijmstoffen. De looistof van agrimonie heeft een heilzaam effect op het genezingsproces van wonden en heeft een pijnstillend effect. Vroeger werd de plant gebruikt tegen slangenbeten en de bloemen werden in de limonade gelegd tegen verkoudheid. Ook nu nog geldt hij als huismiddel tegen buikgriep en blaasontsteking, gal- en leverstoornissen, nier- en blaaskwalen. Vroeger was het als gorgeldrank tegen opgezette amandelen in gebruik. Redenaars en zangers zouden nog welluidender klinken wanneer ze met thee van agrimonie gorgelen. Het levert ook nog een prettig voetbad tegen vermoeide voeten. Als theemengsel heeft het blad een uitgesproken gunstige invloed op de werkzaamheden van de spijsvertering en is tevens goed voor verzweringen in de mond.

Ook wordt er een poeder van gemaakt dat in pleisters wordt gebruikt vanwege de steriliserende werking.

Reumatische aandoeningen worden verholpen door het medicinale gebruik van agrimonie. Dat heeft ermee te maken dat afvalstoffen die voor reumatische ziekten zorgen sneller worden uitgeplast wanneer van dit geneeskruid gebruik wordt gemaakt.

Verder kan ontstoken tandvlees en mondslijmvliesontsteking verholpen worden door medicinaal gebruik te maken van deze vrolijk bloeiende plant.

Agrimonie is goed voor de huid. Het geneest allerlei huidaandoeningen. Allereerst voorkomt en geneest het ontstekingen en wordt het gebruikt tegen wonden die slecht en langzaam helen. Op bloedende wonden wordt een lotion op basis van Agrimonie gedept. Chronische huidaandoeningen zoals eczeem en kloven worden bestreden met een kompres op basis van Agrimonie.

 

Volksgeneeskunde

Gedronken, verdrijft het de pest in de mensen.

Gedronken, verdrijft ze alle innerlijke zweren.

Gedronken, het helpt tegen gif en giftige dieren.

Gedronken, verdrijft de buikpijn.

Gemengd met azijn verdrijft het de wratten.

Gekookt met wijn en dan genuttigd is goed voor verlamde leden.

Agrimonie erg goed voor diegene is die kanker heeft.

Het verdrijft de haarwormen.

Het is goed tegen de inwendige verstopping.

Het werd gebruikt als gorgelwater voor zangers en sprekers.

Zeer goed tegen ontstekingen in de mond.

Als een opwekkende thee voor lever-, gal- en ingewand stoornissen.

Tegen huidaandoeningen.

Werd vooral gebruikt in badwater.

De wond zuiverende, bloedstelpende en oog klarende werking.

Men kan er goed van plassen.

Stelpt bloed in de neus.

 

Volksgeloof

In Nederland beschouwde men de plant als heksenkruid en werd ook gebruikt om heksen op te sporen en wie de plant onder het hoofdkussen legde, bleef goed doorslapen. Ook een anti diabolische kracht werd vroeger aan de plant toegekend, want werd de plant in huis of hof opgehangen, dan werden heksen en ander gespuis verdreven of de toegang ontzegt.

In de 14de eeuw vinden we het terug onder de naam egrimoyne en werd het gebruikt als wondkruid. Een schrijver noemt een mengsel van agrimonie, gestampte kikkers en mensenbloed als probaat middel tegen inwendige bloeding.

 

Signatuur 

Ingevolge de signatuurleer moest het kruid vanwege de gele kleur van de bloemetjes een goed middel zijn tegen hart en leverkwalen en geelzucht.

 

Symboliek

Dit duidt op zelfbewustzijn, moed, dankbaarheid, energie, bescherming, jovialiteit, vredige slaap, vertrouwen in eigen kracht. Innerlijke vreugde en echte vrolijkheid laten zich door alleen-zijn niet ontmoedigen.

Overwinnen van angst en innerlijke blokkades, het wegnemen van negatieve emoties.

 

Mythe

Agrimonie was aan Pallas Athene gewijd. De oppergod Zeus kreeg een dochter, die de naam Athene ontving. Een beeldschone vrouw en tevens begaafd met wijsheid, zodat ze de godin van de wijsheid werd. Zeus nam zijn dochter mee naar de tuin en toonde haar de schoonheid van de Agrimonie. Hij zei ”deze bloem is aan jouw gewijd, ze bezit wonderlijke krachten” en zij begon haar onderzoek naar de krachten van de haar toegewijde plant. De resultaten hebben we inmiddels kunnen lezen.

 

Fabel

Volgens de fabelleer hield de reus Argus zijn honderd ogen in goede staat door deze plant.

 

Op facebook hebben we een pagina waarop wij oude foto's van Ooij, Old-Sènder en Holthuuze plaatsen. Je kunt reageren op de foto's en je kunt aangeven dat je iets leuk vindt. Hieronder een overzicht wat er zoal op facebook geplaatst is. (scroll er maar doorheen)

Heb je mooie foto's en wil je die met ons delen, stuur ze dan per mail naar andre@oud-zevenaar.nl



Copyright © 2013  -  Oud-Zevenaar  -  Wepdiezainer  -


Niets van deze site mag zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur worden gebruikt.



"Like" Oud-Zevenaar op

Facebook en/of volg ons op Twitter: